|
|
|
Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΩΝ ΠΡΥΤΑΝΙΚΩΝ-ΠΡΟΕΔΡΙΚΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ |
|
|
Πανελλαδικά σε μια σειρά από συλλόγους έχει ανοιχτεί το ζήτημα της μη διεξαγωγής των Προεδρικών-Πρυτανικών εκλογών με καθολική ψηφοφορία. Ήδη 40 σχολές τοποθετήθηκαν υπέρ της ανατροπής των νέων νομοσχεδίων αναγνωρίζοντας τη μη πραγματοποίηση των εκλογών, με αυτά τα κριτήρια, ως ένα κόμβο για την όξυνση του κινήματος, υιοθετώντας και το μέσο της κατάληψης. Η συγκεκριμένη ρύθμιση σε αντίθεση με άλλες σκληρότερες(περιστολή ασύλου, λίστα συγγραμμάτων, 4ετή-manager) έρχεται να υλοποιηθεί καθολικά, στοχεύοντας στην εξατομίκευση του συλλογικού φοιτητικού υποκειμένου και της πρώτης ουσιαστικής συναίνεσής του στην εφαρμογή της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης. Το ζήτημα της καθολικής ψηφοφορίας στις Π-Π πρέπει να εντοπίζεται σε δύο επίπεδα. Καταρχάς στο χτύπημα των άμεσων υλικών συμφερόντων του φοιτητή και έπειτα σε αυτό της προσπάθειας απαξίωσης των συλλογικών διαδικασιών.
Σε ένα καθεστώς ισχνής “θεσμικής” συμμετοχής των φοιτητών στα όργανα συνδιοίκησης (μέσω των εκπροσώπων των φοιτητικών παρατάξεων) έρχεται η ανωτέρω ρύθμιση να “εκδημοκρατίσει” την λειτουργία των πανεπιστημιακών δομών. Στην πραγματικότητα όμως η εκ νέου ψηφοφορία, με κοινοβουλευτική χροιά, υποβαθμίζει ριζικά και οριοθετεί τον ρόλο και την δυνατότητα παρέμβασης του φοιτητικού συλλόγου. Ο λόγος των φοιτητών ακούγεται και υλοποιείται μόνο μέσω μαζικών και δυναμικών κινητοποιήσεων, με αποφάσεις Γενικών Συνελεύσεων. Η δε εκλογή του “δημοκρατικότερου” προέδρου ποτέ δεν αποτέλεσε πανάκεια για την πραγμάτωση των φοιτητικών συμφερόντων. Εδώ χτυπιούνται οι φοιτητικές και οι συλλογικές διεκδικήσεις εφόσον η καθολική συμμετοχή στις εκλογές σημαίνει καθολική συναίνεση και λευκή επιταγή της πλειοψηφίας στις επιλογές των Προέδρων-Πρυτάνεων. Η ατομική έγκληση των φοιτητών να εκφραστούν εκλογικά λειτουργεί αντιθετικά στην περαιτέρω συμμετοχή τους σε συλλογικές πολιτικές διαδικασίες(Γ.Σ.,μαζικές παραστάσεις σε τμήματα) νομιμοποιώντας τις ψευδοδημοκρατικές διαδικασίες εκλογών έναντι των συλλογικών και μαζικών πολιτικών διεργασιών.
Η ατομικότητα προτάσσεται ως μονόδρομος για τον φοιτητή ή τον εργαζόμενο από την αστική πολιτική ενώ δίνει άλλοθι στις αντιδραστικές τομές(νομοσχέδια στη βουλή, αποφάσεις σε τμήματα-πρυτανικά) μεταθέτοντας περισσότερο το κέντρο βάρους του πολιτικού πεδίου παρέμβασης από τις τακτικές ΓΣ, στις κάλπες. Ειδικότερα ο εκλεγμένος πρόεδρος-πρύτανης έχει την ευθύνη και τον ρόλο να υλοποιήσει τα ψηφισμένα, αλλά μη ενεργά, νομοσχέδια του προηγούμενου διαστήματος. Για αυτό τον σκοπό εξοπλίζονται, από τον ν.νόμο-πλαίσιο, ο πρόεδρος με τα πειθαρχικά (εναντίον φοιτητών και καθηγητών, με ανώτερη δικαιοδοσία ακόμα και την διαγραφή τους) και ο πρύτανης με την άρση του ασύλου(τηλεφωνώντας στα ΜΑΤ να καταστείλουν τις φοιτητικές κινητοποιήσεις).
Ο αντιδραστικός ρόλος των πρυτανικών αρχών μας οδηγεί στο να αρνούμαστε οποιαδήποτε διαπλοκή με το καθηγητικό κατεστημένο των σχολών, όπως επιζητούν οι καθεστωτικές παρατάξεις ΔΑΠ-ΠΑΣΠ.Η ανάπτυξη πελατειακών σχέσεων με το καθηγητικό κατεστημένο(μέχρι τώρα «προνόμιο» των καθεστωτικών παρατάξεων) και γενικότερα τα φαινόμενα διαπλοκής, διαχέονται πλέον στη βάση του φοιτητικού σώματος. Χαρακτηριστικά είναι τα περιστατικά υποψήφιοι πρόεδροι να επιζητούν τη στήριξη φοιτητών στις κάλπες τάζοντας “βαθμούς με πετραχήλια”. Ακόμα και αν εκατοντάδες βοηθηθούμε σε ένα-δύο μαθήματα έχουμε να αντιμετωπίσουμε τη στροφή των σπουδών μας σε μια πιο εντατικοποιημένη και πειθαρχημένη κατεύθυνση με παράλληλη απαξίωση του επαγγελματικού μας μέλλοντος. Άλλωστε, ποτέ οι πρυτάνεις δεν υπερασπίστηκαν τα υλικά συμφέροντα των φοιτητών. Αντίθετα, ρόλος τους είναι να διαπραγματεύονται την υλοποίηση της αντιδραστικής πολιτικής των κυβερνήσεων για την εκπαίδευση μέσα στα πανεπιστήμια, με τη σύνοδο των πρυτάνεων να αποτελεί τον κύριο εγγυητή της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης στο εσωτερικό των πανεπιστημίων.
Αρνούμενοι τη συμμετοχή σε οποιαδήποτε τέτοια διαδικασία, προτάσσοντας τη μη διεξαγωγή τους,όπως έγινε σε Βόλο,Κρήτη,ΠΑ.ΠΕΙ,Τει Θεσσαλονίκης, Τει Αθήνας και αναχώματα βάζουμε στην περαιτέρω υλοποίηση του νέου νόμου και προοπτικές εμφανίζονται για την ανατροπή της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης. Η τακτική της ΠΚΣ και της ΑΡΕΝ πανελλαδικά να προτείνουν την αποχή από τις εκλογές αντί του σπασίματος τους,ενσωματώνει την ηττοπάθεια ιεραρχώντας ως κυρίαρχη την απονομιμοποίηση του νόμου στο μυαλό των φοιτητών αντί της οριστικής απόσυρσής του.
H «βία»...
Είναι σαφές ότι η κυβερνητική αποφασιστικότητα και αδιαλλαξία παράγει οξύνσεις και κοινωνικές συγκρούσεις. Ωστόσο, πέρα από τη στοχευμένη παραφιλολογία των ΜΜΕ που διογκώνουν ή και δημιουργούν γεγονότα προωθώντας μια κατεύθυνση συκοφάντησης των κινητοποιήσεων, τα γεγονότα καταδεικνύουν από μόνα τους τον πραγματικό ένοχο της ακραίας βίας και καταστολής στα πανεπιστήμια και σε όλη την κοινωνία: η πραγματική βία είναι αυτή που ασκείται από τους εκβιασμούς του Στυλιανίδη και των κυβερνητικών στελεχών και από τις πρακτικές των δυνάμεων καταστολής. Η βία και η καταστολή της ζαρντινιέρας, του ξυλοδαρμού των φοιτητών και των 60 συλληφθέντων της πανεκπαιδευτικής πορείας στις 8 Μάρτη του 2006, των πληρωμένων δολοφόνων και των Χρυσαυγιτών που περιφρουρούσαν τις «δημοκρατικές εκλογές» στο Πανεπιστήμιο Πειραιά που με σιδερολοστούς και απαγορευμένες χημικές ουσίες έστειλαν 4 φοιτητές στο νοσοκομείο, των ΜΑΤ που ξυλοκόπησαν φοιτητές έξω από τα ΤΕΙ Θεσσαλονίκης, της αστυνομίας που εφορμούσε μαζί με τη Χρυσή Αυγή ενάντια στους διαδηλωτές στις 2 Φλεβάρη. Οι δράστες και οι πολιτικοί υπεύθυνοι της επίθεσης που οδήγησε στη δολοφονία από τα ΜΑΤ της 43χρονης στη Λευκίμμη της Κέρκυρας πριν λίγες μέρες, είναι οι τελευταίοι που νομιμοποιούνται να μιλούν για οποιαδήποτε βία και θα πάρουν την απάντησή τους για άλλη μια φορά στο δρόμο. Το φοιτητικό κίνημα θα συνεχίσει να συγκρούεται σε όλα τα επίπεδα με τις επιλογές της κυβέρνησης στην εκπαίδευση, αλλά και με κάθε απόπειρα καταστολής των κινητοποιήσεων.
Στην Ξάνθη έχει οριστεί η διεξαγωγή των προεδρικών εκλογών στους Πολιτικούς Μηχανικούς στις 18 Ιουνίου και στις 14 Ιουνίου στους Περιβάλλοντος. Πιάνοντας το νήμα των αγώνων των τελευταίων ετών ενάντια στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση, βάση των παραπάνω καλούμε όλους τους φοιτητές, όλες τις κινηματικές δυνάμεις, που το προηγούμενο διάστημα εναντιώθηκαν στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση, και τους καθηγητές, που πλήττονται από τα νέα νομοσχέδια, να σπάσουμε στην πράξη τις προεδρικές και να απαιτήσουμε την ακύρωση κάθε πτυχής του νόμου με στόχο την απόσυρσή του.
Απαιτούμε:
*
Καμία εφαρμογή-απόσυρση του νέου νόμου-πλαίσιο.
*
Καμία διεξαγωγή πρυτανικών-προεδρικών εκλογών βάσει του νέου νόμου-πλαίσιο.
*
Τοποθέτηση της Συγκλήτου και όλων των τμημάτων ενάντια στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση.
.
Ενωτική Πρωτοβουλία Ανεξάρτητων Αριστερών
λεγεωνάριοι-κουρσάροι
|
|
